افراسیاب

این صفحه معمولاً با فایرفاکس دچار مشکل می شود. ترجیحاً برای باز کردن آن از کروم یا آی ای استفاده کنید.
-------*قابل توجه دانشجویان عزیز*--------
مستندات رسمی دروس در سایت دانشگاه (صفحه مستندات دروس و یادداشتهای روزانه) نیز بارگذاری می شوند. لذا در صورت مشکل بودن مراجعه به این سایت، میتوانید از سایت مزبور استفاده نمایید.
-------------------------------------------------
روایات صحبت بیشتر از پنج کلمه ضروری با نامحرم را نهی کرده اند. استاد و همکلاسی هم نامحرمند. مراقب باشیم شیطان به بهانه درس و کتاب ما را به وادی حرام نکشاند.
-------------------------------------------------
خدایا گر که مردم آزارم کنند مردم آزارم مکن!
صادقانه و مسئولانه کار کنیم. نه برای حقوق و دستمزد، نه برای پاداش و ترفیع. به خاطر شخصیت انسانی مان. ما گرامی تر از آنیم که به خاطر مادیات، امانت را قربانی خیانت کنیم. ما شریف تر از آنیم که کم کاری و کم فروشی کنیم حتی اگر کمتر از تلاشمان مزد بگیریم. ما عزیزتر از آنیم که عزتمان را به پارتی و رشوه بفروشیم. و اگر گرامی، شریف یا عزیز نباشیم پس چرا باشیم؟!
"و براستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم"
-------------------------------------------------
کلیه دانشجویان عزیز می توانند برای دریافت دی وی دی هدیه شامل سخنرانی های آقای مجتهدی، مداحی های آقای کوثری و تلاوت هایی از برترین قاریان جهان اسلام به دفتر اینجانب مراجعه نمایند.

پسربچه و گرگ ها!

چهارشنبه, ۲۲ بهمن ۱۳۹۳، ۰۱:۵۴ ب.ظ

نزدیک غروب بود. هوا داشت تاریک می شد. صدای باد و خش خش برگ ها کم کم در صدای زوزه گرگ ها گم میشد. باید عجله میکردیم. اگر به کلبه جنگلی نمی رسیدیم خوراک گرگ ها می شدیم. . . . . . . .


پسر بچه پایم را گرفت. خیلی سمج بود. هر چه نصیحت و اصرار کردم پایم را رها نمی کرد. میگفت رفیق گرگ هاست. مطمئن بود اگر گرگ ها مرا با او ببینند کاری به کارم نخواهند داشت. . . . . . .


به خانواده و دوستان گفتم شما بروید. من بعداً می آیم اما گفتند بدون من جایی نمی روند . . . . . . . !


تعداد گرگ ها زیاد بود. کاملاً محاصره شده بودیم. گرگ ها فقط حاضر بودند به پسر بچه امان بدهند. اما من و اطرافیانم باید خوراک آن ها می شدیم. پسر بچه که مرگ ما را حتمی دید از عملش پشیمان شد. سرافکنده آمد و معذرت خواهی کرد. گفت به خاطر اشتباهی که کرده گرگ ها باید اول از همه او را بخورند. . . . . .


اگر اشتباه و سماجت او نبود اکنون من و خانواده ام در کلبه جنگلی در امن و امان بودیم. اما حالا باید به دست گرگ ها تکه تکه می شدیم. دلم می خواست خفه اش کنم. بگویم پدر سوخته حالا که همه ما را به کشتن دادی پشیمان شدی و عذرخواهی می کنی . . . . .؟


ناگهان یاد کسی افتادم. به پسر بچه گفتم سرت را بالا بگیر. تو را بخشیدم. اکنون تو هم از دوستان منی. . . . . .


وقتی پیکر بی جانش را از دست گرگ ها بیرون کشیدم و سرش را بر بالین گرفتم با حسرت نگاهم کرد. آخرین جمله ای که شنید این بود: مادرت چه نام نیکویی بر تو گذاشت که تو واقعاً آزاده ای!


و چه کسی جز حسین بن علی اینگونه می بخشد . . . . ؟


موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۳/۱۱/۲۲
حامد افراسیاب

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی